Een parallel

11 oktober 2021

Op het moment dat ik dit schrijf wordt de benedenverdieping van ons huis verbouwd. Twee weken grof breekwerk en het ruwe opbouw werk, daarna 4½ week ‘op kamers wonen’ bij ons zelf terwijl de aannemer aan alle details werkt (plus alle zaken waar we niet aan gedacht hadden). Nog 1½ week te gaan dus, pfff. En dan te bedenken dat we dit 3 jaar geleden al wilden doen en het hele plan al afgelopen maart uitgedacht en afgesproken hadden. Maar ja…. het was even wachten eer de aannemer tijd had voor ons.

 

Wat me vanmorgen trof, is de parallel met een opstelling die ik anderhalf jaar geleden deed. Na er maanden over gedacht te hebben, had ik een afspraak gemaakt waar ik ook weer een lange tijd op moest wachten. En dan de dag van de opstelling: de werkelijkheid onder ogen zien over de dood van mijn vader toen ik 21 was – en heling ervaren. Heel heftig. In de weken daarna verwerkte mijn onderbewuste de details – af en toe, tijdens een meditatie bijvoorbeeld, waren er momenten dat ik alles veel helderder ging zien. En nu is er een diepe rust, een vrede in mijn hoofd, in mijn hart en in mijn buik.

 

In de maanden na de opstelling vond ik -ik weet echt niet meer waar- het gedicht ‘Ertussenin’ van Merel Morre (uit: Met mijn ogen dicht ik alles heel):

Jarenlang miste ik
de plank, de bus, de roos, de zin
en dat ertussenin

jarenlang vulde ik
het hoofd, het lijf, het hart, de zin
en dat ertussenin

jarenlang speurde ik
naar iets, naar niets, mijzelf, de zin
en dat ertussenin

en al die tijd
misschien
misschien
het volle hoofd verward met
goed gevuld vrij vliegend hart

Deze blog is eerder verschenen in oktober 2021 als nieuwsbrief: Een parallel

Reacties

Reacties kan je achterlaten in het contactformulier met als onderwerp “oktober 2021”

Er zijn nog geen reacties.