Loslaten: accepteren dat het is zoals het is

23 april 2022

 

Zo af en toe kom je op Facebook dingen tegen die je aan het denken zetten. Bijvoorbeeld deze zinnen uit het gedicht over loslaten van Nelson Mandela (het hele gedicht lees je hier):

 

To let go doesn’t mean to stop caring: it means I can’t do it for someone else.

To let go is to admit powerlessness, which means the outcome is not in my hands.

To let go is not to try to change or blame another; I can only change myself.

To let go is not to fix, but to be supportive.

To let go is not to judge, but to allow another to be a human being.

To let go is not to deny, but to accept.

To let go is not to regret the past, but to grow and live for the future.

To let go is to fear less and love more.


Loslaten

Loslaten is weer heel actueel voor mij want de afgelopen 2 maanden is mijn moeder (86 jr) flink achteruitgegaan: licht dement – en daar zal het niet bij blijven. Nelson: “To let go is to admit powerlessness, the outcome is not in my hands”. Ik mag haar meer en meer loslaten. En het blijft m’n moeder om wie ik veel geef.

 

Loslaten is een proces dat ik vaker heb doorgemaakt. En toch is nog niet makkelijk. Het verdriet toelaten om wat er niet meer is. En om te kijken naar wat er wèl is.

 

Heb jij ook eens ervaren hoe het kan zijn als je iets moet loslaten, wat als vanzelfsprekend bij jou hoorde? Wat deed dat met je?

 

Soms praten mensen over de angst of de onzekerheid om iets los te laten. Of het nu gaat om een geliefde met wie de relatie eindigt of een van je ouders die je moet verliezen, of het werk dat je jarenlang met plezier deed, of een kind dat heel zelfstandig wordt: hoe meer je terugkijkt op wat was, hoe meer pijn, verdriet, angst of onzekerheid je kunt voelen.

 

De weg daaruit is “not to deny, but to accept” (Nelson weer). Accepteren dat het is zoals het is. Door vanuit het ‘nu’ naar de toekomst te kijken. Waar je iets hebt losgelaten ontstaat ruimte voor iets nieuws: nieuwe vrienden, nieuw werk, nieuwe hobby’s, meer tijd of een nieuwe woonomgeving. Keuzes die je bewust kan maken, die nieuwe energie in je los maken.

Hoe doe je dat?
Hoe laat je los? Ik hoor mensen vaak zeggen “ik probeer ‘het’ los te laten”. Ik wil niet flauw doen, maar dan houdt je ‘het’ dus nog steeds vast. En sterker nog: ‘het’ houdt jou ook vast. Waardoor je je geblokkeerd voelt en misschien zelfs het bijltje erbij neer wilt gooien.


Doorgaans is ‘het’ iets dat we als negatief, ongewenst benoemen. Toch moet ‘het’ ook een positieve kant hebben, want anders waren we ‘het’ immers nooit gaan doen. Vaak heeft dit te maken met onbewuste keuzes, onbewuste processen. Onze eigen keuzes (bijvoorbeeld als heel jong kind) òf keuzes gemaakt door generaties voor ons.


Want dat is wat we keer op keer zien in familieopstellingen waarin we (letterlijk) kijken naar dat wat zich op een onbewust niveau afspeelt. Dan wordt vaak duidelijk dat de gemaakte keuzes niet meer relevant zijn voor de huidige situatie – ze hebben hun nut verloren. En dat de huidige situatie om een andere keuze vraagt. Dat is de sleutel om te kunnen ‘accepteren dat het is zoals het is’. En op dat moment kan je ècht loslaten.

Deze blog is eerder verschenen in april 2022 als nieuwsbrief: Loslaten: accepteren dat het is zoals het is

Reacties

Reacties kan je achterlaten in het contactformulier met als onderwerp “april 2022”

Er zijn nog geen reacties.